Отбасы - ошақ қасы

Әйелін аборт жасауға мәжбүрлеген жігіттің өкініштен өзегі өртенді

  • Әйелін аборт жасауға мәжбүрлеген жігіттің өкініштен өзегі өртенді

    Әйелін аборт жасауға мәжбүрлеген жігіттің өкініштен өзегі өртенді

 Бүгін ол кабинетінде ұзақ отырды. Көңілі құлазып, өзін жайсыз сезінді. Әдеттегідей орындығында отырып алдындағы қағаздарға емес, бұлтты аспанға ұзақ қарады. Кенет телефоны шырылдады. Мойнын бұрып жақтырмаған кейіппен телефон экранына қарап еді, ескі досы екен. Өңі жадырап сала берді:


– Алло, иә. Қалайсың? Жоқ, алмадым. Саған ба? Барғым келеді. Тоқта, ойланып көрейін.

Тұтқаны қойды да күнтізбеге қарады: Жаңа жоба дүйсенбі күні басталады. Бүгін бейсенбі. Барам!

Хатшысынан барлық кездесулерін кейінге қалдырып, тез арада ұшаққа билет алуын сұрады.

Үйіне келіп жолға дайындалды. Ұшаққа әлі үш сағат бар болатын. Толассыз жауған жаңбырдан жаурап өзге бөлмеден үстіне жамылғы алайын деп кіріп еді, көзі үстел үстінде тұрған «Құран» деген жазуы бар үлкен кітапқа түсті. Бірнеше жыл бұрын досы сыйлаған болатын. Кітапты алды да, бір бетін аша салып ішіндегі жазуларға көз жүгіртті:

«Адамдар (өзгелерге) жамандықты (өздеріне) жақсылық тілегендей тілейді. Адам (табиғатынан) өте асығыс».

Иә. Солай. Инженерді ұнатпай жұмыстан шығарып жібердім. Қызық…Мен де сондаймын. Үнемі асығып жүрем. Құдайым-ау, мына жерде дәл жазылған ғой! – деді де ары қарай тағы оқыды:

«Раббың саған Өзінен басқа ешкімге құлшылық етпеуді және ата-анамен жақсы қарым-қатынаста болуды бұйырды».

Анам…Оны көрмегеніме неше уақыт болды? – деп балалық шағы, анасының еркелеткені, мектепке апарғаны, бәрі-бәрі көз алдына келді.

Құранды ары қарай парақтап:

«Сендердің Раббыларың көкіректеріңдегі құпия мен жақсылықтарыңды біледі. Тәубе етушілерді кешіреді» деген жолдарды оқыды.

Иә. Мен өкінем. Өкінем… Анамды өз үйіме әкеліп алам. Ол жалғыз ғой. Қалайша мен тасжүрек болдым?

Сосын:

«Кедейліктен қорқып өз балдарыңды өлтірмеңдер. Сендердің ризықтарыңды Біз береміз. Адам өлтіру – үлкен күнә» деген аятты оқып диванға отыра кетті. Қолдары дірілдеп тұр. Өткен күндер көз алдына оралды:

– Өтінем сенен, ойланшы, мүмкін баланы дүниеге алып келермін? Сен ұлды қалап едің ғой?

– Мен талап етем. Сен – аурусың. Босануға болмайды.

Ол тыңдамады.

Әйелі көз жасына тұншығып:

– Мен оны өлтіре алмаймын, – деді.

– Біздің қазір жағдайымыз жоқ. Емделуіңе де қаражат керек. Жұмысым да жоқ. Оны асырай алмаймыз ғой. Абортқа біреуден ақша таптым.

Осыдан кейін әйелі бір ай тіл қатпады. Бір күні жұмыстан келгенде өз төсегінде қимылсыз жатқанын көрді…

Одан әрі оқи алмады. Өкініштен өзегі өртеніп жылап жіберді. Әттең-ай, сол күндерді қайтара алсамшы! Кешірші мені Аллам! Кешірші! Кешірші, кешірші… Неткен көрсоқырмын? Мен сияқтыларды адам деп айтуға да болмайтын шығар. Не деген ақымақ едім?! Осы күнге дейін қалай өмір сүріп келдім? Жоқ! Болмайды! Бұлай өмір сүруге болмайды!


 


 


 




Көрілген: 2498    Пікірлер: 0

бейсенбі, 28.09.2017, 18:25

Достарыңмен бөліс:

  • СОҢҒЫ ЖАРИЯЛАНЫМДАР:
    1 Желтоқсан, 10:54
    Жігітім ағам болып шықты...
    17 Қараша, 11:48
    Тағдырыма наламын...
    8 Қараша, 09:05
    Күйеу сатып аламын...

    Көп ашылған Көп пікір жазылған
    2018
    2008
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    2015
    2016
    2017
    2018
    желтоқсан
    қаңтар
    ақпан
    наурыз
    сәуір
    мамыр
    маусым
    шілде
    тамыз
    қыркүйек
    қазан
    қараша
    желтоқсан

    Алаш Айнасы мұрағаты

    Дс Сс Ср Бс Жм Сн Жс
    1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    10 11 12 13 14 15 16
    17 18 19 20 21 22 23
    24 25 26 27 28 29 30
    31