Жұлдыз
Радиосы
Балалар да пияз секілді...
-
Мұрат Мұқаш
/Қателігін кеш түсінген әйелдің өкініші/
Шынымды айтсам, кезінде балаларыма қарауға уақытым да болмады. Жұмыс-жұмыс деп күндіз-түні шапқылап жүре бердім, жүре бердім. Басшылардың көзіне түсуге тырыстым, мансап қудым. Балаларым да ештеңеден тарыққан жоқ. Не ішем, не жеймін демеді. Олардың қателіктері мен кемшіліктеріне мән бермедім. Ал олар болса мені іздемеді.
Бірақ алаңсыз балалық әне-міне дегенше өте шықты. Ұлым бозбалаға, қызым бойжеткенге айналды. Ақыры, күндердің күнінде болмайтын нәрсеге бола ренжісіп, бір-бірімізді кінәлауға дейін бардық. Міне сол сәтте мен өзімнің қатты қателескенімді түсіндім. Өзегім өртеніп өкіндім! Бірақ амал не! Барымды салып бағып-қаққан балаларым ана махаббаты дегеннің не екенін білмей өсіпті! Мен оларды дұрыс тәрбиелей алмаппын, жамандықтан тиып, жақсылыққа үйретпеппін!
Бір күні қызыммен тағы ренжісіп қалдым. Бірдеңемен алдана тұрайын деп ас үйге барып пияз тазаладым. Өкініштен көкірегім қарс айырылды. Өзімді-өзім ұстай алмай, көз жасыма ерік бердім. Осы сәтте жаныма анам келді.
– Өзі тым ащы екен. Кейбіреулерін аршығанда көзіңнен жас ағызбайды....
– Онда бұл пиязды дұрыс суғармаған ғой, – деді анам, бәрін түсінетінін сездіріп.
Өмірлік сабақ дегеніміз міне осы. Балалар да сол пияз секілді. Жас кездерінде дұрыс суғармаса, есейгенде өзгелердің көзінен жас ағызатын болады.
Мұрат Мұқаш
Facebook-тегі парақшасынан
