Кейбiр қыздар қауымына таңым бар, сонын iшiнде өз құрбыларым да жоқ емес...
Шымкентке келiн болу қиын, таңатпай тұрып, аулаға су сеуiп оны сыпырасың, үй жинайсын, ата-енеңе сәлем саласын деп қара аспанды төңдiредi. Мейлi солай-ақ болсын, алайда ауланы сыпырса өз ошағы ғой, оны су сеуiп сыпырмағанда шаның аспанға шығарып сыпыра ма?! Үй жинаса да өз үйi емес пе, бiреудiн үйi емес қой?! Сәлем салса өз ата-енесi емес пе?! Бала күнiмнен Анам үй шаруасына бейiмдеп, қыз жат жұрттық екенiн құлағыма құйып өсiрдi. Маған өзге қыздардың аналарындай ананы iсте, мынаны iсте деген емес, тек бiр ақ рет жанына шақырып алып "қызым үйдi таза ұста, күнделiктi тазалықты әдетке айналдыр, үйге келген адам сын айтса сөз маған емес саған келедi" деген болатын. Осы сөз әрқашан жадымда жүредi, болашақ келiн болар аруларға айтарым, барған жерiңдi өз үйiм деп қабылдамасаң бәрi бекер!
Айару Абдікаримова
Facebook-тегі парақшасынан
Көрілген: 1997 Пікірлер: 1