Жұлдыз
Радиосы
Ондай еркектің барынан жоғы...
-
Бану Әділжанова
Бір мекемеде еден жуып жүрген қыздың ұялы телефонмен әңгімесін «тыңдауға» тура келді. Бір қолында телефоны, екінші қолында еден жуатын «таяғы» бар. Өзі жылап тұр. Жап-жас, сүп-сүйкімді.
«Мені осыншалықты унижать ететіндей мен саған не істедім?! Неге ол үйге барасың?! Неге ол үйдің табалдырығын аттайсың а?! Сен олай ақталмай-ақ қой... Мен таңғы 4-те звондағанда сенің телефоныңды көтеріп, маған нагло: «Он рядом со мной. Спит он! Больше не звони!» дейді. Сонда мен саған кіммін? Неге соншалық мені қор қылып жүрсің?! Біліп ал, маған бәрінен маңызды ол – отбасым. Ішімнен шыққан қызымды жалғыз тастамаймын, әкесіз де қалдырмаймын. Мен сені бұған дейін де екі рет кешіргенмін. Тағы да кешірем. Егер келесі сәрсенбі күнге дейін қайтып келмесең, мені, қызыңды қайтып көрмейсің. Ауылға билет алып қоямын, келмесең мен кетемін».
Соңғы жағында даусы өктемірек шықты. Жасы да тыйылған сияқты. Осымен телефон тұтқасын қоятын шығар деп ойлағанмын. Жоқ, олай етпеді. Бір кезде даусын жұмсартып: «Жолыңа ақшаң бар ма өзі?» деп сұрап тұр...
Шынымды айтайын, жанына жетіп барып: «Үш рет қорлап, алдап жүрген адам, төртіншісінде де тоқтамайды. Неге сонша өзіңді төмендетесің? Ондай еркектің барынан жоғы....» деп... айтқым келді. Бірақ жанынан үнсіз өтіп кеттім. Өзі кешіріп тұр ғой...
Facebook-тегі парақшасынан
