Отбасы - ошақ қасы

Ата-анамнан қорлық көріп өстім

  • Ата-анамнан қорлық көріп өстім

    Ата-анамнан қорлық көріп өстім

 Сәлеметсіздер ме, құрметті оқырман. Қыздар, әпке-жеңгелер, маған ақыл-кеңес беріңіздерші. Кішкентай кезімнен ата-анамнан таяқ жеп өстім. Үнемі жекелейтін еді. Ағамды жақсы көретін. Маған үнемі қарғыс айтатын. Тіпті асырап алды ма деп те көп ойлайтынмын. Бірақ олай емес.

Қазір жасым 29-да, 2 балам бар. Күйеуім де жақсы, сүйіп қосылдық. Енді ата-анам күйеуімді көзге ілмейді, үйі жоқ біреуге тидің дейді. Қазір пәтер жалдап тұрамыз. Жақында үй аламыз бұйырса. Ата-анама деген бұрынғы ренішімді, өкпемді қалай тарқатсам болады? Кейде бәрі есіме түссе, ашуланып бәрін төңкеріп тастағым келеді. Содан да болар жүрегім ауырады, ашуымды тежей алмаймын. Үйде 5 баламыз. Менен басқаларын еркелетіп өсірді, мен ғана неге осылай жасадыңдар деп бүгін анама жылап, бар өкпемді айттым. Олар тіпті ол туралы ойламаған, ұмытып кеткен маған жасағандарын. Ал мен ұмыта алар емеспін. Маған не айтасыздар.

Аноним 




Көрілген: 1519    Пікірлер: 0

сейсенбі, 21.04.2020, 08:56

Достарыңмен бөліс:

2
  • СОҢҒЫ ЖАРИЯЛАНЫМДАР:

    Көп ашылған Көп пікір жазылған
    2020
    2008
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    2015
    2016
    2017
    2018
    2019
    2020
    мамыр
    қаңтар
    ақпан
    наурыз
    сәуір
    мамыр
    маусым
    шілде
    тамыз
    қыркүйек
    қазан
    қараша
    желтоқсан

    Алаш Айнасы мұрағаты

    Дс Сс Ср Бс Жм Сн Жс
    1 2 3
    4 5 6 7 8 9 10
    11 12 13 14 15 16 17
    18 19 20 21 22 23 24
    25 26 27 28 29 30 31