Отбасы - ошақ қасы

Бір-бірімізге жау сияқтымыз

  • Бір-бірімізге жау сияқтымыз

    Бір-бірімізге жау сияқтымыз

 Сәлеметсіздер ме, жазғанымды шығарсаңыздар екен. Отбасын құрғаныма 2 жыл болды, кішкентай қызым бар, шүкір! Бірақ осы 2 жыл уақыт өтсе де күйемімнің ата-анасы, бауырларына мүлдем жүрегім жылымай қойды, онша араласқым келмейді. Ата-енем алғаш келін болып түскен кезімде тойымызды жасап берген жоқ ,не беташар жасаған жоқ, соған әлі ішім күйеді. Неге ел қатарлы ақ көйлек киіп, беташар неге жасамады деген ой мазалай береді. Жер алып береміз дегелі де 2 жыл болды әлі жоқ. Ауылдан өздері қалаға көшіп келді, өздерінің үйлерін бітірп әлек. Енеммен ара-қатынасым басында жақсы болған, қазір звандамаймын, сөйлескім келмейді, айтатыны өтрік.  Үлкен ұлы үйленбеген, сол баласына әбден көңіл бұрып алған, менің күйеуіме дым жылулықтары жоқ. Ең бастысы, ақша алса болды, бізден сұрай береді.  Үш қайын әпкем бар, олар да мінездері бірде бие, бірде түйе, артымнан неше түрлі әңгіме айтып, бетке күліп отырады.  Осындай арақатынастан шаршадым, бір-бірмізге жау сияқтымыз. 


Аноним 




Көрілген: 2020    Пікірлер: 0

дүйсенбі, 11.11.2019, 10:03

Достарыңмен бөліс:

2
  • СОҢҒЫ ЖАРИЯЛАНЫМДАР:
    13 Қазан, 10:43
    Күйеуім бола тұра...

    Көп ашылған Көп пікір жазылған
    2019
    2008
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    2015
    2016
    2017
    2018
    2019
    желтоқсан
    қаңтар
    ақпан
    наурыз
    сәуір
    мамыр
    маусым
    шілде
    тамыз
    қыркүйек
    қазан
    қараша
    желтоқсан

    Алаш Айнасы мұрағаты

    Дс Сс Ср Бс Жм Сн Жс
    1
    2 3 4 5 6 7 8
    9 10 11 12 13 14 15
    16 17 18 19 20 21 22
    23 24 25 26 27 28 29
    30 31