Тәуелсіздік айнасы

Жүзу білмейтіндердің біразы суға кетті



Тілеукен Алдоңғаров, Астана қаласының тұрғыны:

– Ақмола өңірінде 1959 жылы үлкен ауылшаруашылық фестивалі болды. Фес­ти­валь сол кезде Есілдің арғы бетінде ұйымдастырылды. Сол фестивальді та­ма­ша­лайық, жанын­дағы паркті аралайық деп, көрші ба­ламен шешемізден 3 сом ақша алып әлгі жерге бардық. Ол кезде адамдар Есілдің ар жағына ағаш көпір арқылы өте­тін. Фестивальға халық өте көп жи­налыпты. Барсақ, жұрт ығы-жығы. Көршім екеуміз сол маңдағы кару­сельге міндік, түріңді өзгертіп тұратын сиқырлы айна бар екен, соны жағалап жүргенде екі сағат­тай уақыт өтіп кетіпті. Содан үйге қай­тайық деп әлгі көпірден қым­ты­рылысып өтіп бара жатыр едік, көпірдің қолмен ұстап өте­тін аға­шы сынды да кетті. Жұрт жапырыла өзенге құлады. Біз қайта шығып үлгердік. Сол жер­дегі жұрт у-шу болды да қалды. Жүзу білетіндер жүзіп шығып жатты, ал жүзу біл­мей­тіндердің біразы суға кетті. Құтқа­ру­шылар бір­азын шығарғанымен, бірталайы батып кетті. Енді біреулері суға ма­лынған ақшаларын көгалға жайып, кептіріп жа­тыр. Со­ның бәрін тамашалап жүрсек, алыстан бі­реулер зарлап жылап келеді. Қарасақ, бізді жоқтап келе жатқан менің шешем мен көрші әйел екен. Бізді көрген әлгілер өл­гені тірілгендей болып, тағы жылап көрісті. Міне, Астана жайлы балалық шақтан әлі күнге дейін есте қалған оқиға осы еді. Бүгінде ол көпір жоқ.




Көлік жарығы арқылы ақпарат алатын едік

Серік Балтин,
Астана қаласының тұрғыны:

– Бұрын қазіргі «Самал» шағын­ау­да­нындағы көпірдің орнында жаман ағаш көпір тұратын. Көктемде Есіл өзені ер­неуінен асып, су деңгейі көтерілгенде әлгі көпір судың астында қалатын. Жұрт содан өте алмай әбігерге түсуші еді. Бәрінен де шопырларға қиын болатын. Бірақ адамнан айла артылған ба? Оның да амалын тауып өтетінбіз. Ол кезде Астанаға Қорғалжыннан келемін. Арғы жақтан бері өтетін көліктерді күтіп тұрамыз. Өйткені олар көпірдің қай тұста қалғанын, қанша тереңдікте батып жатқанын біледі. Сөйтіп, олардан көліктің жарығын жарқылдату арқылы ақпарат алатын едік. Қазір соның орнындағы үлкен көпірді көріп, жаман көпіріміз осындай болады деп ойламаппыз.




Алғашқы бағдаршамның қызығы

Тұрсын Сарманов,
Астана қаласының тұрғыны:

– Астана Целиноград бо­лып тұр­ған кезде ең бірінші бағ­дар­шам қа­зіргі Шоқан Уәлиханов пен Кене­сары кө­ше­лерінің қиы­лы­сына ор­на­тылған еді. Сол кез­де әлі есім­де, бір топ шал-шауқан әлгі бағ­дар­шам­ның қасын күл­төбеге айнал­ды­ратын. Қа­раң­ғы түссе болды, бағ­дар­­шам­ның тү­біне үстел қойып, шай ішіп, шах­мат, кар­та ойнап, әң­гіменің тиегін ағы­­­татын. Ал­ғашқы бағ­дар­шам­ның қызығы осы еді. Бүгінде осы­ны айт­­саң, езу тарт­қызбай қой­май­ды.




Көрілген: 2705    Пікірлер: 0

сәрсенбі, 23.11.2011, 12:32

Достарыңмен бөліс:

2
  • СОҢҒЫ ЖАРИЯЛАНЫМДАР:
    15 Желтоқсан 2011
    Ат қоюдың да сыры бар
    15 Желтоқсан 2011
    20 жылдық жылнама
    14 Желтоқсан 2011
    «Суперфарм» – супержоба
    13 Желтоқсан 2011
    Сырткөз
    9 Желтоқсан 2011
    Тәуелсіздік туындысы
    8 Желтоқсан 2011
    Ел Елбасыға риза
    30 Қараша 2011
    Кеше – бүгін
    17 Қараша 2011
    Кеше – бүгін
    17 Қараша 2011
    Нәтижелі бағдарлама
    5 Қараша 2011
    Кеше – бүгін
    3 Қараша 2011
    Кеше – бүгін

    Көп ашылған Көп пікір жазылған
    2019
    2008
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    2015
    2016
    2017
    2018
    2019
    қараша
    қаңтар
    ақпан
    наурыз
    сәуір
    мамыр
    маусым
    шілде
    тамыз
    қыркүйек
    қазан
    қараша
    желтоқсан

    Алаш Айнасы мұрағаты

    Дс Сс Ср Бс Жм Сн Жс
    1 2 3
    4 5 6 7 8 9 10
    11 12 13 14 15 16 17
    18 19 20 21 22 23 24
    25 26 27 28 29 30