Ислам діні

БІР АУЫЗ СӨЗДІҢ КҮШІ

  • БІР АУЫЗ СӨЗДІҢ КҮШІ

    БІР АУЫЗ СӨЗДІҢ КҮШІ

«Апа, қашаннан бері намаз оқып келесіз?» деген сұрағымызға жетпістің асуынан баяғыда асып кеткен Рахима апамыздың қайтарған жауабы:
«Жол мұраты – жету, қыз мұраты – кету» деген, тегі, рас! Біздің заманда қыз баласы жоғарғы оқу орнына онша ұмтыла бермейтінбіз. Мектепті бітіргеннен кейінгі ата-анаңның да, өзіңнің де уайымың – құтты орыныңды табу болатын... Қойшы, қысқасы, қалаған жігітім айттырып мен мәзбін, қадірлі әулетпен туыс болып үйдегілер разы болған күйде босаға аттадым. Келін боп түскен күннің ертесі ерте тұрып, енеме жәрдемдесіп, дастархан жайып, самаурынды бұрқылдатып қойып атамды күттік. Атам мен күйеуім бірге кірді. Бата жасалып болған соң, шыныға қолымды созғам.
- Тоқтай тұр, балам.
«Иә» дегендей төмен қарап, қимылсыз қалдым.
- Қарағым, ренжіме, мына апаң екеуміз қосылғалы ғұсылсыз, дәретсіз тамақ ішкен емеспіз... Дәрет алып па едің?
Екі бетім ду ете түсті. Қайдағы дәрет?! Дымым шықпай отырдым да қалдым. Атам ыңғайсыздық «ұзаққа созылмасын» деді-ау, сөзді қысқа қайырды.
- Айналайын, келінжан, ренжіме. Шайды апаң құйсын. Құйып үйренген шайы ғой...
Білдірмейін десе де, күрсінгенін естідім. Кірерге тесік жоқ! Өңешім қызып, көзім жыпылықтап барады. «Кешіріңіздер» дедім де, шығып кеттім. Бөлмеме кіріп алып, ал кеп жыла! Намыстанғаным-ай!.. Аздан соң апам келіп, айналып-толғанып жұбата бастады.
- Жылама, қарғам!.. Атаңның мінезі сондай... Айтатынын бетке айтады, бірақ кісі сыртынан сөз айтуды білмейді... Сен енді, қарғам...
- Апатай, маған дәрет алуды үйретіңізші!.. – Жылаған күйі еңкейіп апамның қолын сүйдім. – Осы қазір үйретіңізші, апа!
- Айналайын-ай! Ақылыңнан айналдым! Сені тапқан анаңнан айналдым, күнім!.. – Апамның да жанары суланып, дауысы жарықшақтанып кетті. - Неге үйретпейін? Қазір... Қазір үйретемін! Дәретті де, намазды қалай оқу керектігін де үйретемін, қарғам!..
Сөйтіп, сол күні ғұсыл-дәретті үйреніп, «Пәтиқаны» жаттап бастадым. Әрине, шәйнектің тұтқасын да мен иемдендім... Міне, содан бері, «Аллаға мың мәрте тәубе! Мың мәрте шүкір!» деймін, ораза-намазымды тастаған емеспін, балам... Е-ей, дүние-ай десеңші!.. Алтын кісілер еді ғой атам да, енем де!..»


 Алғадай Әбілғазыұлының «Қасиетпен қауышу» кітабынан




Көрілген: 4051    Пікірлер: 0

сейсенбі, 22.06.2021, 18:38

Достарыңмен бөліс:



  • СОҢҒЫ ЖАРИЯЛАНЫМДАР:
    12 Шілде, 19:20
    Пасық адам, ол кім?!
    1 Шілде, 18:39
    ОТЫЗ ЖЫЛДЫҚ ТӘУБА
    29 Маусым, 18:48
    МАҢЫЗДЫ БЕС НӘРСЕ
    26 Маусым, 08:54
    АДЫРАСПАН ХИКАЯСЫ
    25 Маусым, 13:53
    БАЛШЫҒА БАРУ КҮНӘ МА?
    22 Маусым, 18:38
    БІР АУЫЗ СӨЗДІҢ КҮШІ
    13 Маусым, 20:42
    ҰЯЛУ ҚАЙ КЕЗДЕ АЙЫПТЫ?

    Көп ашылған Көп пікір жазылған
    2021
    2008
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    2015
    2016
    2017
    2018
    2019
    2020
    2021
    шілде
    қаңтар
    ақпан
    наурыз
    сәуір
    мамыр
    маусым
    шілде
    тамыз
    қыркүйек
    қазан
    қараша
    желтоқсан

    Алаш Айнасы мұрағаты

    Дс Сс Ср Бс Жм Сн Жс
    1 2 3 4
    5 6 7 8 9 10 11
    12 13 14 15 16 17 18
    19 20 21 22 23 24 25
    26 27 28 29 30 31